Kavafis, Hristiyanlığa, milliyetçiliğe ve heteroseksüelliğe ilişkin geleneksel değerleri reddetmiş, şiirlerinde Roma, Bizans ve Helenistik dönem tarihlerinden hareketle yarattığı dramatik atmosfer içinde güncel olanı lirik bir dille ele almıştır. Kullandığı dil, klasik kurallara bağlı kalınarak geliştirilmiş gösterişli ve incelikli Katharevusa ile halkın konuştuğu Demotikosun özgün bir karışımıdır. Üslubu ve şiirlerinin tonu ise içten ve gerçekçidir. Düzyazının sınırında duran şiirlerinde imgeye pek rastlanmaz.
Duvarlar
Aldırmadan, acımadan, utanmadan
kocaman, yüksek duvarlar ördüler dört yanıma
İşte oturuyorum şimdi umutsuz
bu yazgı kemiriyor beynimi, başka şey yok aklımda;
yapacak neler vardı aklımda.
Ah, duvarları örerken nasıl görmedim onları?
Ne sesini duydum örücülerin, ne gürültüsünü.
Çıt çıkarmadan kapamışlar bana dünya kapılarını
