Fakir mi fakir, sudan yana boş kara bakır bir köy varmış. Köyün alt başında ise bir ulu bahçe. Git git bitmezmiş. Bir ucundan bir ucnu görmeye dürbün yetmezmiş....
....
Bahçenin bir yerinde ik tane şeftali ağacı varmış. Yapakları çiçekleri tıpatıp aynı. Yalnız birinin boyu daha kısa, yaşı daha ufakmış. Kim görse bu iki ağacın birbirleriyle hısım olduğunu anlarmış.
Büyüğü aşılı bir ağaçmış. Her güz başı dalları supsulu, kıpkırmızı şeftalilerle dolarmış. Bunlar öyle güzelmiş ki, insan dalından koparıpta yemeğe kıyamazmış...
İki küçük çocuk ve bir seftalinin başından geçenleri anlatan ibret dolu bir masal kitabı...
